Kıvırcık.Org

Bugün twitter hesabım üzerinden abone olduğum bir kullanıcının gönderdiği link ile başka bir bloga açıldı kapım. Mesai saati başlamasına rağmen bir kaç dakika (ki en az 30-60 dk. arası) 5-6 sayfa yazısını okuma şansı bulurken diğerlerini de kuş bakışı gözlemleyip kendimce yorumlamaya çalıştım. Aa hangi blogmuş demeyin araştırın, bulun kardeşim elbet denk geleceksiniz. İçerik muazzam.  Blog dünyası hakkında çok fena kehanetler ve yorumlar içeriyor. Her başlığı oldukça ilgi çekmesine rağmen benim okuduklarımdan sonra oturdum ve düşündüm biraz “Ben neden blog yazıyorum?” un üzerine. Cevabı için devamını oku >> (Seosu batsın.)

Benim için öncelikli bir hobi oldu blog yazmak. Ben bu işten ne para kazanmak derdindeyim ne de meşhur olmak. O yüzden beni ne radyo programlarında görebilirsiniz ne de abuk röportajlarda. Zamanımın çoğunu web de geçiren biri olarak bu işi neden daha eğlenceli hale getiremediğimi düşündüğüm zamanlarda karşıma çıktı blog dünyası. O günden bugüne -ki 2 seneyi geçen bir süredir-  büyük bir hırsla ve iştahla bloglamaya çalışıyorum. Evlilik yemini gibi ömür boyu yapacağım konusunda da söz vermiyorum. Bu arada gün gelir de büyük bir projeye imza atarsam ve artık bu eylem benim için hobiden öte bir iş olacaksa “Ne diyordu bak ne yapıyor!” demeyiniz. Ağız burun kırarım.

Kendimi bir kenara atayım da şöyle bir etrafıma bakayım dediğim de aklıma 2-3 kişi geldi. Sen değilsin hacı. Adamlar çılgınca yazı üretiyorlar hem de makaleleri dize kadar uzun oluyor. Maharet mi peki destansı yazılar elbette değil bizimkisi sadece kompleksten ibaret ve “Onun ki benden uzun olamaz.” daki ısrarcılık. Rekabete gelemiyorsan git MİKROblogla! Herşeyin üstünde içerik var. Özgün içerik. Uzunu da kısası da makbulken ne yapacaksın arabası, evi olan adamı.

Blog dünyasında özgün içerikten bahsedilip duruluyor ya işte ben o noktada hep düşündüm, düşünüyorum. Nasıl yaratılıyor diye değil nasıl olurda insanlara kendi fikirlerimi açıklayabilirim diye. Onlarca blogda “Nihat Beşiktaş’ta” başlığını görebilirsiniz. Bu her yazının aynı olduğu anlamına gelmez ama aynı zamanda bir okur olarak ben de insanı bir yaklaşımla iki ayrı yazı için “Kesin aynı şeyden bahsediyordur.” diyebiliyorum bazen. Bu sebeple çoğu makaleyi görmezden gelebiliyoruz. Nisan ayında eskiye ait tüm içeriğimi, shift+del kombinasyonu ile hayatımdan çıkarmamın sebeplerinden de biri budur.

Yaza donsuz giren şarkıcı bozmaları ile ilgili bir haberi de yorumlayabilsin ya da “van munit” olayını da. İçinden geldiği gibi ya da hazırlıklarını ve araştırmalarını yaptığın doğrultuda yazılarını yayımlayabilirsin. Dediğim gibi kendine ait düşünceleri paylaştığın müddetçe özgün olursun. Kimse de sana çalmış çırpmış diyemez.

Hayal dünyası bu kadar büyük olan bir başka canlı olmadığı gibi yazma kabiliyeti olmasa da fikirlerini bir şekilde ifade edebilen başakabir canlı da yok. (Büyük bir iddia oldu bu sanırım. Hayvanların çiftleşmek, oynamak,korkutmak gibi eylemleri birbirlerine ifade edebilmelerini de es geçiverin.) Daha ne duruyoruz o zaman değil mi? Kendimize ait fikirleri yayalım. Kimse sana birilerinin hayatını değiştireceksen yaz demiyor. Herşeyi yaz. Ben yazmaya çalaşacağım. Hobi olarak yaptığım bu şi daha uzunca bir müddet devam ettirebilmek için.